ഒരു തുടക്കപഠന നിരീക്ഷണം
പെരിയാറിന്റെ പ്രധാന പോഷകനദികളായ കാളിയാറും തൊടുപുഴയാറും കോതയാറും സംഗമിക്കുന്ന പ്രദേശം എന്ന നിലയിൽ മൂവാറ്റുപുഴയ്ക്ക് കേരളത്തിന്റെ കിഴക്കൻ മധ്യഭാഗത്തെ ചരിത്രത്തിൽ സവിശേഷ സ്ഥാനമുണ്ട്. നദീമാർഗങ്ങളും പഴയ വ്യാപാരപാതകളും മൂവാറ്റുപുഴയെ മലനാടിനെയും മധ്യകേരളത്തിലെ വ്യാപാരകേന്ദ്രങ്ങളെയും ബന്ധിപ്പിച്ചിരുന്ന പ്രധാന ഇടനാഴിയാക്കി. ഈ ഭൂമിശാസ്ത്രപരമായ പ്രത്യേകതയാണ് വിവിധ പ്രദേശങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള ജനങ്ങളുടെ സഞ്ചാരത്തിനും കുടിയേറ്റത്തിനും മൂവാറ്റുപുഴ താലൂക്കിൽ അവസരമൊരുക്കിയത്. ഈ സാമൂഹിക–വ്യാപാര പശ്ചാത്തലത്തിലാണ് മുസ്ലിം സമൂഹത്തിന്റെ സാന്നിധ്യവും ക്രമേണ ശക്തിപ്പെട്ടത്. മൂവാറ്റുപുഴ താലൂക്കിന്റെ മുസ്ലിം ചരിത്രം പഠിക്കുമ്പോൾ ഏറ്റവും പ്രധാനമായി പരിഗണിക്കേണ്ട പ്രദേശമാണ് പെരുമറ്റം. ലഭ്യമായ പ്രാദേശിക ചരിത്രവിവരങ്ങൾ പ്രകാരം പെരുമറ്റം ജുമാ മസ്ജിദ് കിഴക്കൻ എറണാകുളം മേഖലയിലെ ഏറ്റവും പഴക്കമേറിയ മുസ്ലിം പള്ളികളിലൊന്നാണ്; ചില സ്രോതസ്സുകൾ ഇതിനെ ജില്ലയുടെ കിഴക്കൻ ഭാഗത്തെ ആദ്യകാല പള്ളിയായി വിശേഷിപ്പിക്കുന്നു. പള്ളിയുടെ സ്ഥാപനം വലിയുപ്പാപ്പ എന്നറിയപ്പെട്ടിരുന്ന സൂഫി ദർവേശുമായി ബന്ധപ്പെടുത്തുന്ന പ്രാദേശിക പാരമ്പര്യമുണ്ട്. അദ്ദേഹം പതിനാറാം നൂറ്റാണ്ടിൽ പെരുമറ്റത്ത് ജീവിച്ചിരുന്നുവെന്നും പള്ളിയുടെ പരിസരത്താണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ദർഗ സ്ഥിതിചെയ്യുന്നതെന്നും ഈ പാരമ്പര്യം പറയുന്നു. എന്നാൽ ഈ കാലനിർണ്ണയം പ്രധാനമായും പ്രാദേശിക ചരിത്രവിവരങ്ങളിലാണ് അധിഷ്ഠിതം; അതിനാൽ കൂടുതൽ പ്രാഥമിക രേഖാപഠനം ആവശ്യമാണ്. പെരുമറ്റത്തിന്റെ പ്രാധാന്യം ഒരു പഴയ പള്ളി നിലനിന്നിരുന്നുവെന്നതിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങുന്നില്ല. മൂവാറ്റുപുഴ–കോതമംഗലം മേഖലയിലെ റാവുത്തർ/മാപ്പിള മുസ്ലിം സമൂഹത്തിന്റെ ഒരു പഴയ കേന്ദ്രമായി പെരുമറ്റത്തെ കാണുന്ന പാരമ്പര്യമുണ്ട്. പെരുമറ്റത്ത് നിന്ന് നെല്ലിക്കുഴി, കോതമംഗലം, ഇടുക്കി മേഖലയിലെ വിവിധ പ്രദേശങ്ങളിലേക്ക് മുസ്ലിം കുടുംബങ്ങൾ കുടിയേറിയതായി പ്രാദേശിക ചരിത്രവിവരങ്ങൾ പറയുന്നു. ഇതിലൂടെ പെരുമറ്റത്തെ ഒരു ആരാധനാകേന്ദ്രം എന്നതിലുപരി മുസ്ലിം ജനവാസത്തിന്റെ വ്യാപനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഒരു ചരിത്രകേന്ദ്രമായി പഠിക്കാം. ഈ ആദ്യകാല ജനവാസത്തിന്റെ സ്വഭാവം മനസ്സിലാക്കാൻ റാവുത്തർ മുസ്ലിം സമൂഹത്തിന്റെ ചരിത്രവും പ്രധാനമാണ്. മൂവാറ്റുപുഴ–കോതമംഗലം മേഖല റാവുത്തർ മുസ്ലിംകളുടെ പ്രധാന സാന്നിധ്യമുള്ള പ്രദേശങ്ങളിലൊന്നായി രേഖപ്പെടുത്തപ്പെടുന്നു. ഷാഫിഈ പാരമ്പര്യം പിന്തുടരുന്ന റാവുത്തർ സമൂഹമാണ് ഈ മേഖലയിൽ പ്രധാനമായും കാണപ്പെടുന്നതെന്നും, മൂവാറ്റുപുഴ പട്ടണത്തിലെ പെറ്റ പ്രദേശത്ത് ഹനഫി പാരമ്പര്യം പിന്തുടരുന്ന തുളുക്കർ/റാവുത്തർ സമൂഹത്തിന്റെ സാന്നിധ്യമുണ്ടെന്നും പ്രാദേശിക വിവരങ്ങൾ പറയുന്നു. അതിനാൽ മൂവാറ്റുപുഴ താലൂക്കിലെ മുസ്ലിം സമൂഹത്തെ ഏകീകൃതമായ ഒരു ജനവിഭാഗമായി കാണുന്നതിനേക്കാൾ വ്യത്യസ്ത കുടിയേറ്റ പാരമ്പര്യങ്ങളും മതപാരമ്പര്യങ്ങളും ഉൾക്കൊള്ളുന്ന സമൂഹമായി പഠിക്കേണ്ടതുണ്ട്. പെരുമറ്റത്തിൽ നിന്ന് മഹല്ലുകളിലേക്ക് ആദ്യകാലത്ത് ഏതാനും കുടുംബങ്ങളെ കേന്ദ്രീകരിച്ചിരുന്ന മുസ്ലിം ജനവാസം പിന്നീട് പള്ളിയും മഹല്ലും കേന്ദ്രീകരിച്ച സംഘടിത സാമൂഹിക സംവിധാനമായി വളർന്നു. പള്ളി ആരാധനയ്ക്കുള്ള സ്ഥലം മാത്രമായിരുന്നില്ല; മതപഠനം, ഖുർആൻ പഠനം, ദർസ്, കുടുംബകാര്യങ്ങളിലെ സാമൂഹിക ഇടപെടൽ, വിവാഹം, മരണാനന്തര സേവനം, ദരിദ്രർക്കുള്ള സഹായം തുടങ്ങിയ പ്രവർത്തനങ്ങളുടെ കേന്ദ്രമായും മഹല്ലുകൾ പ്രവർത്തിച്ചു. മൂവാറ്റുപുഴ പട്ടണത്തിന്റെ വളർച്ചയോടൊപ്പം ഈ മഹല്ല് സംവിധാനം കൂടുതൽ ശക്തമായി. കാവുംകരയിലെ സെൻട്രൽ മഹല്ലു ജുമാ മസ്ജിദ് അതിന്റെ പ്രധാന ഉദാഹരണമാണ്. ലഭ്യമായ ചരിത്രവിവരങ്ങൾ പ്രകാരം സെൻട്രൽ മഹല്ലിന്റെ പാരമ്പര്യം ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ തുടക്കത്തിലേക്ക് എത്തുന്നു. ജുമാ മസ്ജിദിനുള്ള ഭൂമി 1927-ൽ വാങ്ങുകയും 1927 ഫെബ്രുവരി 19-ന് അവിടെ ആദ്യ ജുമുഅ നമസ്കാരം നടന്നതായും രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. കാവുംകര മാർക്കറ്റിനോടു ചേർന്നുള്ള ഈ പള്ളിയുടെ സ്ഥാനം തന്നെ മൂവാറ്റുപുഴയിലെ മുസ്ലിം ജീവിതവും വ്യാപാരവും നഗരവളർച്ചയും തമ്മിലുള്ള ബന്ധം വ്യക്തമാക്കുന്നു. പിന്നീട് മഹല്ല് സാമൂഹിക ക്ഷേമം, വിദ്യാഭ്യാസം, തൊഴിൽ, ദാരിദ്ര്യനിർമാർജനം തുടങ്ങിയ മേഖലകളിലേക്കും പ്രവർത്തനം വ്യാപിപ്പിച്ചതായി ലഭ്യമായ വിവരങ്ങൾ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. പെറ്റയും ഹനഫി പാരമ്പര്യവും മൂവാറ്റുപുഴ താലൂക്കിലെ മുസ്ലിം ചരിത്രത്തിൽ പെറ്റ ജുമാ മസ്ജിദിനും പ്രത്യേക സ്ഥാനമുണ്ട്. പട്ടണത്തിലെ പോസ്റ്റ് ഓഫീസ് ജംഗ്ഷനു സമീപമുള്ള പെറ്റ പ്രദേശം ഹനഫി പാരമ്പര്യം പിന്തുടരുന്ന തുളുക്കർ/റാവുത്തർ മുസ്ലിം സമൂഹത്തിന്റെ പ്രധാന കേന്ദ്രമായി പ്രാദേശിക ചരിത്രവിവരങ്ങൾ രേഖപ്പെടുത്തുന്നു. ഇതിലൂടെ മൂവാറ്റുപുഴയിൽ മുസ്ലിം സമൂഹത്തിന്റെ വളർച്ചയ്ക്ക് ഒരേയൊരു കുടിയേറ്റപാത മാത്രമല്ല ഉണ്ടായിരുന്നതെന്നും, വ്യത്യസ്ത പ്രദേശങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള കുടുംബങ്ങളും വ്യാപാരസമൂഹങ്ങളും ഇവിടെ താമസമുറപ്പിച്ചിരുന്നുവെന്നും മനസ്സിലാക്കാം. ഇതോടൊപ്പം വാഴപ്പിള്ളി പ്രദേശത്തും മുസ്ലിം ആരാധനാകേന്ദ്രങ്ങളുടെ സാന്നിധ്യം കാണാം. അതിനാൽ മൂവാറ്റുപുഴ പട്ടണത്തിന്റെ മധ്യഭാഗത്ത് മാത്രം ഒതുങ്ങാതെ താലൂക്കിലെ വിവിധ ഗ്രാമപ്രദേശങ്ങളിലേക്കും മുസ്ലിം ജനവാസവും മത–സാമൂഹിക സ്ഥാപനങ്ങളും വ്യാപിച്ചുവന്നതായി കാണാം. താലൂക്കിന്റെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളിലേക്കുള്ള വ്യാപനം മൂവാറ്റുപുഴ താലൂക്കിന്റെ മുസ്ലിം ചരിത്രം പഠിക്കുമ്പോൾ ഇന്നത്തെ മൂവാറ്റുപുഴ നഗരപരിധി മാത്രം പരിഗണിക്കുന്നത് അപൂർണ്ണമായിരിക്കും. പെരുമറ്റം, കാവുംകര, പെറ്റ, വാഴപ്പിള്ളി, പായിപ്ര, മാറാടി, വാളകം, രാമമംഗലം തുടങ്ങിയ വിശാലമായ പ്രദേശങ്ങളിലെ പഴയ മുസ്ലിം കുടുംബങ്ങളും മഹല്ലുകളും കൂടി പഠനത്തിന്റെ ഭാഗമാക്കേണ്ടതുണ്ട്. പഴയ ഭൂമിയുടമസ്ഥാവകാശ രേഖകളും കോടതിവിവരങ്ങളും പരിശോധിക്കുമ്പോൾ മൂവാറ്റുപുഴ താലൂക്കിലെ വിവിധ പ്രദേശങ്ങളിൽ റാവുത്തർ കുടുംബങ്ങളുടെ ഭൂമിയുടമസ്ഥതയും കുടുംബവാസവും രേഖകളിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നു. ഉദാഹരണമായി മാറാടി, വടക്കൻ മാറാടി തുടങ്ങിയ പ്രദേശങ്ങളിലെ റാവുത്തർ കുടുംബങ്ങളെ സംബന്ധിച്ച ഭൂമിയുടമസ്ഥാവകാശ രേഖകൾ കേരള ഹൈക്കോടതി വിധികളിലും കാണാം. ഇത് മുസ്ലിം കുടുംബങ്ങൾ താലൂക്കിന്റെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളിൽ ദീർഘകാലമായി താമസിച്ചിരുന്നതിന്റെ ഒരു രേഖാമൂലമുള്ള സൂചനയാണ്. പള്ളി–മഹല്ല്: സമൂഹത്തിന്റെ സാമൂഹിക കേന്ദ്രം കാലക്രമേണ ഓരോ മുസ്ലിം ജനവാസകേന്ദ്രത്തിലും പള്ളിയെ കേന്ദ്രീകരിച്ച് മഹല്ല് സംവിധാനം രൂപപ്പെട്ടു. മഹല്ല് എന്നത് നമസ്കാരത്തിനുള്ള സൗകര്യം ഒരുക്കുന്ന സ്ഥാപനമെന്നതിലുപരി ഒരു സമൂഹത്തിന്റെ സാമൂഹിക ജീവിതത്തെ ഏകോപിപ്പിക്കുന്ന സംവിധാനമായി വളർന്നു. മദ്റസകൾ, മതപഠനം, ദർസ്, വിവാഹകാര്യങ്ങളിലെ ഇടപെടൽ, മരണാനന്തര സേവനം, ഖബർസ്ഥാൻ പരിപാലനം, അനാഥ–അശരണ സഹായം, വിദ്യാഭ്യാസ സഹായം തുടങ്ങിയ പ്രവർത്തനങ്ങൾ വിവിധ മഹല്ലുകളുടെ ഭാഗമായി. ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ വിദ്യാഭ്യാസത്തിന്റെ പ്രാധാന്യം വർധിച്ചതോടെ മുസ്ലിം സമൂഹത്തിന്റെ ശ്രദ്ധ മതപഠനത്തോടൊപ്പം പൊതുവിദ്യാഭ്യാസത്തിലേക്കും വ്യാപിച്ചു. കാവുംകര സെൻട്രൽ മഹല്ലിന്റെ ചരിത്രവിവരണത്തിൽ തന്നെ ദാരിദ്ര്യനിർമാർജനം, തൊഴിൽരഹിതത്വം കുറയ്ക്കൽ, വിദ്യാഭ്യാസ പരിഷ്കാരം, സാമൂഹിക ക്ഷേമം തുടങ്ങിയ ലക്ഷ്യങ്ങൾ രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. ഇതിലൂടെ ആധുനിക കാലത്ത് മഹല്ല് സംവിധാനം മതപരമായ ചുമതലകളിൽ നിന്ന് സാമൂഹിക വികസനത്തിലേക്ക് വ്യാപിച്ച ഒരു സ്ഥാപനരൂപമായി മാറിയതിന്റെ ഉദാഹരണം കാണാം. മതസൗഹാർദവും സഹവർത്തിത്വവും മൂവാറ്റുപുഴ താലൂക്കിന്റെ സാമൂഹികചരിത്രത്തിൽ ഹിന്ദു, ക്രൈസ്തവ, മുസ്ലിം സമൂഹങ്ങളുടെ ദീർഘകാല സഹവർത്തിത്വത്തിനും പ്രാധാന്യമുണ്ട്. വ്യാപാരകേന്ദ്രങ്ങൾ, മാർക്കറ്റുകൾ, ഗതാഗതപാതകൾ, വിദ്യാഭ്യാസ സ്ഥാപനങ്ങൾ തുടങ്ങിയവ വിവിധ മതവിഭാഗങ്ങളിലുള്ള ആളുകളെ പരസ്പരം ബന്ധിപ്പിച്ചു. അതിനാൽ മുസ്ലിം ചരിത്രത്തെ താലൂക്കിന്റെ പൊതുചരിത്രത്തിൽ നിന്ന് വേർതിരിച്ചുനിർത്താൻ കഴിയില്ല. ഒരു തുടക്കപഠനത്തിന്റെ നിരീക്ഷണം മൂവാറ്റുപുഴ താലൂക്കിന്റെ മുസ്ലിം ചരിത്രം ഒരു പ്രത്യേക വർഷത്തിലോ ഒരു വ്യക്തിയുടെ വരവിലോ ആരംഭിച്ചുവെന്ന് ഉറപ്പിച്ച് പറയുന്നതിനു പകരം, നൂറ്റാണ്ടുകളിലൂടെ രൂപപ്പെട്ട വ്യാപാരബന്ധങ്ങൾ, കുടിയേറ്റം, കുടുംബവാസം, ആത്മീയ പാരമ്പര്യം, പള്ളികളുടെ സ്ഥാപനം, മഹല്ല് സംവിധാനം, വിദ്യാഭ്യാസം, സാമൂഹിക സേവനം എന്നിവയുടെ സമന്വയമായി കാണുന്നതാണ് കൂടുതൽ ഉചിതം. ഈ ചരിത്രത്തിന്റെ ആദ്യഘട്ട പഠനത്തിൽ പെരുമറ്റം ജുമാ മസ്ജിദും വലിയുപ്പാപ്പയുടെ പാരമ്പര്യവും, പെരുമറ്റത്തിൽ നിന്ന് സമീപപ്രദേശങ്ങളിലേക്കുള്ള മുസ്ലിം കുടുംബങ്ങളുടെ വ്യാപനവും, പെറ്റ ജുമാ മസ്ജിദ്, കാവുംകര സെൻട്രൽ മഹല്ലു ജുമാ മസ്ജിദ്, വാഴപ്പിള്ളി തുടങ്ങിയ കേന്ദ്രങ്ങളുടെ വളർച്ചയും പ്രധാന പഠനവിഷയങ്ങളാണ്. എന്നാൽ ഇതൊരു തുടക്കപഠനം മാത്രമാണ്. മൂവാറ്റുപുഴ താലൂക്കിന്റെ പൂർണ്ണമായ മുസ്ലിം ചരിത്രം തയ്യാറാക്കാൻ ഓരോ മഹല്ലിന്റെയും പഴയ രജിസ്റ്ററുകൾ, വഖ്ഫ് രേഖകൾ, പള്ളി സ്ഥാപിത രേഖകൾ, ഭൂമിയുടെ പഴയ ആധാരങ്ങൾ, ഖബർസ്ഥാനുകളിലെ ശിലാലിഖിതങ്ങൾ, പഴയ കുടുംബരേഖകൾ, ഇമാം–ഖതീബ് വിവരങ്ങൾ, മുതിർന്നവരിൽ നിന്നുള്ള വാമൊഴി ചരിത്രങ്ങൾ എന്നിവ ശേഖരിക്കേണ്ടതുണ്ട്. പെരുമറ്റത്തിന്റെ ആദ്യകാല പാരമ്പര്യത്തിൽ നിന്ന് കാവുംകരയിലെ സംഘടിത മഹല്ല് സംവിധാനത്തിലേക്കും, അവിടെ നിന്ന് താലൂക്കിന്റെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളിലേക്കുള്ള മുസ്ലിം ജനവാസവ്യാപനത്തിലേക്കുമുള്ള യാത്രയാണ് മൂവാറ്റുപുഴ താലൂക്കിന്റെ മുസ്ലിം ചരിത്രത്തിന്റെ പ്രധാന രേഖ. ഇത് ഒരു മതസമൂഹത്തിന്റെ മാത്രം ചരിത്രമല്ല; മൂവാറ്റുപുഴ താലൂക്കിന്റെ വ്യാപാര, കുടിയേറ്റ, സാമൂഹിക, വിദ്യാഭ്യാസ, സാംസ്കാരിക ചരിത്രത്തിന്റെ അവിഭാജ്യ ഘടകവുമാണ്.
